We zijn weer thuis

Als jullie dit lezen zijn we weer thuis.
Gisteren hadden we dus onze laatste dag in Lethabong. Een dag die begon met de kapper en zoals gisteren beloofd staat straks Lana met haar nieuwe coupe online, prachtig is ze en ze lijkt gelijk een jaar ouder geworden.
Daarna begon het lange wachten, eindelijk is het dan 19.00 uur en is de tijd van vertrek aangekomen.
Wat volgt is een emotioneel afscheid van de Biesmansjes, wij weten precies hoe het voelt om te moeten blijven in het prachtige Zuid-Afrika terwijl je vrienden terug gaan naar Nederland. Eric en Anne-Marie we hebben een geweldige week achter de rug en we zullen de betekenis van ook de tweede adoptie samen delen nooit vergeten.
Na het afscheid reed Denzel ons naar Johannesburg International Airport en dan is het werkelijk zover. Afscheid nemen van ons tweede vaderland, vervelend. Geen mens wil afscheid nemen van iets waar hij zo verliefd op is geworden, hetzij door onze dochters, hetzij door alles wat je er mee gemaakt hebt, hetzij door alle lieve mensen daar die ons geholpen hebben met de adoptie, excursies en niet te vergeten de mensen die werken in Lethabong. God bless them all. Zuid-Afrika we komen terug dat is zeker, niet meer voor adoptie, maar voor jou als land en om onze dochters te laten zien waar ze geboren zijn.
Ons gezin is nu compleet.
Om 20.00 uur checken we in bij de KLM, waarna Martie ons begeleid naar de douane en daar is weer een afscheid..........
Nadat we door de douane zijn gegaan komen we bij de volgende controlepost alvorens we bij de taxfree winkeltjes komen. Het zijn er niet veel, dus dan maar even thee en koffie drinken om de tijd te doden. Lana en Ninzi zijn beide klaar wakker en het schijnt dat ze niet moe te krijgen zijn. Lana was tijdens de rit naar het vliegveld erg stil, net of ze verdrietig was om Zuid-Afrika te verlaten, althans zo voelde het.
Ninzi kijkt haar kleine oogjes uit en ziet weer alle vogels vliegen.
Om 21.00 uur lopen we naar gate 4, waar we in moeten checken op de KLM vlucht KL592 naar Amsterdam. Om 21.45 uur valt Ninzi dan eindelijk, bij Carin in de draagzak, in slaap.
Eindelijk is dat kleine meisje, dat zo´n grote reis gaat maken naar haar nieuwe vaderland, zo moe dat ze zich er aan over geeft.
Als we eindelijk instappen slaapt ze nog steeds en ook tijdens het opstijgen blijft ze slapen. Als de stewardes de babybasket brengt en ophangt aan de wand kunnen we haar in de maxi-cossie zak stoppen en in de basket leggen. Ninzi wordt pas weer wakker tegen 04.00 uur en tijdens het krijgen van haar flesje melk valt ze weer in slaap om vervolgens tot 07.30 uur te blijven slapen.
Geweldig makkelijk voor haar ouders.
Lana daar tegen blijft vrolijk wakker tot 01.00 uur, zonder ook maar een moment slapperig of vervelend te worden. Toch als ze eenmaal bij Carin op schoot kruipt is ze zo vertrokken naar dromenland. Om 07.30 uur wordt ook zij weer wakker. Ook wij hebben beiden anderhalf uur de oogjes dicht gehad.
De vlucht was weer zeer goed en ook het landen verliep vlekkeloos. Toen we bij de bagageband kwamen zagen we onze familie en vrienden al staan door het glas. Effe groeten dus en Ninzi laten bewonderen door het glas en als de koffers er zijn snel naar ze toe.
En dan een en al emoties, tranen, tranen, tranen. Het is goed om weer terug te zijn in Nederland. Erik, Gemma en Isabel waren er ook om ons te verwelkomen, super!!
Iedereen moest natuurlijk onze Ninzi bewonderen, maar ook Lana kreeg veel aandacht en kadootjes natuurlijk. Wat wil je ook anders met zulk mooi haar, ons kleine fotomodelletje.
Na de koffie zijn we in onze auto´s weer naar huis gereden. Toen we in de bocht voor ons huis kwamen stond daar een schitterende boog, geplaatst door al onze buurtjes. Super, bedankt allemaal, we vonden dit geweldig. Ook onze familie is weer druk geweest om het huis van buiten te versieren, echt te gek allemaal.
Binnen wachtte de koffie, cake en beschuit met muisjes. Ook kadootjes bleven niet uit, Lana wist niet hoe ze het had en ook Ninzi keek haar ogen uit.
We hebben er weer een pracht dochter bij en alle oma´s, opa, ooms, tante´s, neefjes en nichten zijn maar wat blij met haar.
Nu zijn we de laatste chaos in huis aan het weg werken en dan nemen we een borrel op onze thuiskomst en op Anne-Marie d´r verjaardag. Meid proficiat, geniet samen met je gezinnetje deze week en tot gauw.

Allemaal tot morgen,

de thuiskomers

p.s. er volgen later deze week nog meer foto´s